W krakowie

Od 1999 roku – związany z Pałacem Kultury Zagłębia w Dąbrowie Górniczej.

(pretendent do tronu Rosji). Nadał Wierzchowskiemu tytuł . Najwyższe Kolegium Muzułmańskiego Związku Religijnego (Tatarów Polskich) w Rzeczypospolitej Polskiej nadało mu tytuł emira Tomasz Zygmunt Rohan-Hauke z Czech nadał Wierzchowskiemu odznaczenie rycerskie, a sam otrzymał od niego . Wacław Milan Rydlo (Wielki Mistrz Zakonu Rycerskiego św. Wacława w Czechach) nadał Wierzchowskiemu odznaczenie rycerskie, a sam otrzymał od niego . Orest I, koronowany przez biskupów trzech obrządków chrześcijańskich, używający tytułu , lider Ukraińskiego Ruchu Monarchistycznego nadał Wierzchowskiemu tytuł Wielkiego Kniazia Ukrainy – Rusi. Natomiast 5 lutego 2005 Leszek Wierzchowski w imieniu Polskiego Ruchu Monarchistycznego podpisał w Katowicach z Orestem I. 28 marca 2009 roku na Zamku w Budapeszcie Pretendent do tronu Królestwa Węgier Horkovics Kovats Janos, podpisał z Leszkiem Wierzchowskim . 29 września 2013 r. Monarchiści z Polski, Chorwacji i Węgier którzy wzięli udział w Międzynarodowym Zjeździe Monarchistycznym w Zamku w Bobolicach k. Zawiercia (Śląskie) podpisali traktat o porozumieniu i wzajemnej współpracy.

W 2011 r. został wybrany na Sekretarza Oddziału Wojewódzkiego Związku Literatów Polskich w Katowicach.

Leszek Wierzchowski jest także Wielkim Mistrzem założonego przez siebie Zakonu Rycerzy Polskiej Korony na wzór dawnych zakonów rycerskich. Ponadto Wierzchowski prowadzi własną Fundację "Polska Korona" oraz wydaje czasopismo "Nowa Monarchia" jako organ prasowy PRM.

Otrzymał stypendium Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich w Warszawie. Należy do Górnośląskiego Towarzystwa Literackiego w Katowicach. Jest autorem m.in. poetyckiego dramatu paradokumentalnego – współczesnej epopei pt. pięcioksięgu fraszek – zbiorów: , a także wielu recenzji literackich. Właściciel książkowego Wydawnictwa AUTOR.

Leszek Antoni Wierzchowski (ur. 10 września 1949 w Zawierciu) – polski polityk, założyciel i przywódca partii politycznej Polski Ruch Monarchistyczny, a także członek Związku Literatów Polskich – poeta i dramaturg.

Działalność literacka

Leszek Wierzchowski jest autorem m.in. poetyckiego dramatu paradokumentalnego o wydarzeniach lat 1968, 1970 i 1980 w Polsce pt. / I wyd. -1998 r. , Zgierz k. Łodzi ; II wyd. – 1999 r., Katowice . Fragmenty zostały zainscenizowane m.in. przez Jana Machulskiego i Leona Niemczyka w Muzeum Kinematografii w Łodzi.

Członkowie partii Polski Ruch Monarchistyczny tytułują Leszka Wierzchowskiego: Tytuły nadali mu m.in. Kniazia Imperium Rosji – Paweł II Romanow, Wielkiego Kniazia Ukrainy-Rusi – podający się za króla Ukrainy-Rusi Orest I, Emira – Najwyższe Kolegium Muzułmańskiego Związku Religijnego (Tatarów Polskich) w Rzeczypospolitej Polskiej.

Każdy zbiór fraszek Wierzchowskiego stanowi samodzielną całość kompozycyjno-treściową, a wszystkie razem wzajemnie się uzupełniają. Autor wielu fraszek (ponad 10 tys. poetyckich miniatur), zwłaszcza o tematyce miłosnej, erotycznej, społeczno-obyczajowej, lirycznej, a także filozoficznej (aforyzmy). Na łamach ogólnopolskiego Miesięcznika Literackiego (Bydgoszcz) w latach 2005-2010 odbyło się pięć edycji konkursu pt. na aforyzm, fraszkę lub limeryk, nawiązujące do twórczości Leszka Wierzchowskiego.

Ponadto Leszek Wierzchowski nadaje kilkanaście rodzajów odznaczeń Polskiego Ruchu Monarchistycznego.

Leszek Wierzchowski wspólnie ze Sławomirem Leonardem Wysockim opublikował (Wydawnictwo SAPIENTIA, Kraków 1996).

W latach 70. był współorganizatorem Grupy Poetyckiej im. Wł. Sebyły w Częstochowie oraz literackiego Towarzystwa Wolnistów we Wrocławiu, a także członkiem Korespondencyjnego Klubu Młodych Pisarzy w Katowicach i Klubu Literackiego przy katowickim Oddziale Związku Nauczycielstwa Polskiego Swoje utwory podpisywał: Leszek Pobóg-Wierzchowski. Należał do PZPR, a w 1981 wstąpił do "Solidarności". Startował w wyborach prezydenckich w Polsce w 1995 roku. Był kandydatem na senatora z woj. śląskiego.

Dla dobrego imienia Polski. Za szlachetność serca i czynu – działalność charytatywną w Fundacji Polska Korona. Za zaangażowane krzewienie idei nowoczesnej dziedzicznej monarchii konstytucyjnej (wzorem Hiszpania).

Nadawane tytuły i odznaczenia

Leszek Wierzchowski zajmuje się przede wszystkim niesieniem materialnej pomocy dla zdolnej, lecz niezamożnej uczącej się młodzieży szkół podstawowych i ponadpodstawowych poprzez Zakon Rycerzy Polskiej Korony (jednostkę organizacyjną charytatywnej Fundacji Polska Korona, którą Polski Ruch Monarchistyczny powołał w 1994 r.), m.in. organizując wewnątrzszkolne i międzyszkolne konkursy wiedzy historycznej z nagrodami dla laureatów oraz – zgodnie ze "Statutem PRM" – potwierdzaniem starych i nadawaniem nowych tytułów szlacheckich i arystokratycznych za zasługi:

Życiorys

Jest absolwentem I Liceum Ogólnokształcącego im. St. Żeromskiego w Zawierciu i Studium Nauczycielskiego w Gliwicach. Ukończył filologię polską z tytułem magisterskim na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach.

27 maja 2010 roku Leszek Wierzchowski otrzymał nagrodę Prezydenta Miasta Zawiercia Mirosława Mazura za osiągnięcia w dziedzinie twórczości.

Działalność w PRM

Partia Leszka Wierzchowskiego, którą założył w 1991, dąży do wprowadzenia na nowo – nie restytucji – dziedzicznej monarchii konstytucyjnej w Polsce. W obliczu braku w chwili obecnej króla na tronie polskim, Leszek Wierzchowski został ogłoszony przez własną partię regentem Polski, co zapisano w zarejestrowanym Statucie PRM. Wierzchowski pierwszy w Polsce po 1989 utworzył i zarejestrował partię polityczną o charakterze monarchistycznym.

Tytuły te nie mają żadnego znaczenia formalnego, ani dyplomatycznego, jak i nie są uznawane przez rządy jakiegokolwiek państwa. Mają charakter organizacyjny.

W latach 70. i 80. pracował jako dziennikarz w czasopiśmie w Katowicach, w w Warszawie , a następnie w dwutygodniku w Katowicach, czasopiśmie w Warszawie i w Katowicach. Był naczelnym redaktorem czasopism: i ". Na łamach prasy debiutował fraszkami w 1970 r. Swoje wiersze i fraszki publikował na łamach wielu ogólnopolskich i regionalnych śląskich czasopism (m.in. ), na antenie rozgłośni Radia Katowice, a także w prasie polonijnej (, Londyn).

Wydał w Krakowie pięcioksiąg fraszek:

Współpraca zagraniczna

Leszek Wierzchowski współpracuje również w wieloma monarchistami i pretendentami do tronu za granicą. Są to m.in.:

Partia Polski Ruch Monarchistyczny uznaje go za prawowitego regenta Polski zastępującego króla polskiego przed dokonaniem jego wyboru. Poza tym także mniej znane ugrupowanie Ogólnopolski i Polonijny Konwent Monarchistyczny również uznaje uprawnienia Leszka Wierzchowskiego do nadawania tytułów szlacheckich i arystokratycznych, czego jednym z dowodów było zawarcie Porozumienia Monarchistycznego między tymi organizacjami w kwietniu 2008 w Łodzi.

Rodzinnie związany z Zawierciem. Przez wiele lat mieszkał i działał w Gliwicach, Sosnowcu, a obecnie w Katowicach. Używa herbu Pobóg.

Żona Leszka Wierzchowskiego, Zofia Nawarska-Wierzchowska, tytułowana przez członków partii Wielką Księżną, wraz z mężem działa w partii.

Zarówno w/w odznaczenia, jak i tytuł nie są w żaden sposób uznawane przez legalnie funkcjonujące struktury państwowe i mają jedynie organizacyjny /PRM/ charakter.

5 listopada 2009 r. w Łodzi powstał Klub Miłośników Twórczości Leszka Wierzchowskiego, którego celem jest popularyzowanie jego twórczości literackiej, a szczególnie – fraszek. Hasłem klubu jest: . Przewodniczącą KMTLW została poetka Anna Ohde. Klub ma charakter otwarty dla miłośników literatury.

Ewa Głębicka, "Grupy literackie w Polsce 1945 – 1989". Wiedza Powszechna, Wyd. II, Warszawa 2000 r. Anna Ohde, "Poetycki dokument polskiego mitu". Miesięcznik Literacki "AKANT" nr 3 /81 /, 2004 r. Anna Ohde, "Trójksiąg fraszek". "AKANT" nr 12/90/, 2004 r. Iwona Sułkowska, "W kręgu fraszki". "AKANT" nr 9 /100 /, 2005 r. Violetta Pawłowska,"Gorzka prawda w śmiechu podana". Miesięcznik Społeczno-Kulturalny "ŚLĄSK", lipiec 2005 r. Anna Ohde, "Inspiracje Wierzchowskim". "AKANT" nr 6 /100 /, 2006 r. , Bydgoszcz 2008. (BS), "Ma w dorobku 10 tysięcy fraszek. Książęca erotyka". "Dziennik Zachodni", 13 grudnia 2002 r. "Refleksje Leszka Wierzchowskiego – autora "Millenium". "Millenium" czyli epopeja namiętności". "Raptularz Kulturalny" nr 3/8/, 1999 r. Anna Ohde, "W polskim ogrodzie fraszek przełomu wieków". "Akant" nr 3 /81/, 2004 r. Agnieszka Nęcka, "Erotyzm we fraszce podany". "Śląsk" nr 2 /100/, 2004 r. Jolanta Michalska, "Świat fraszką pisany". "Przegląd Dąbrowski", kwiecień 2004 r. Adrianna Ginał, "Leszka Wielkiego Księcia Wierzchowskiego dramat wierszem". "Gazeta Krakowska" 17.10.2003 r. Aleksander Trzaska, "Patrząc przez różowe okulary". "Dziennik Zachodni" 8.10.2004 r. Igor T.Miecik, "Rycerze króla Artura". "Newsweek Polska" nr 48/2008, 30.11.2008 r. Dawid Czerny, "Monarchia, a realia". "Nowe Zagłębie" nr 4(4) sierpień 2009 r. Leszek Wielki Książę Wierzchowski, "Pokłon dla monarchii"/ W:/ "Herbarz. Nadania godności szlacheckich...", Wydawnictwo SAPIENTIA, Kraków 1996 r. Renata Cius, "Książę o kolebce". "Trybuna Śląska", 22 grudnia 1998 r. , Opracowanie pod redakcją Lucjana Wierzchowskiego , Koszalin 2010 r.

30 grudnia 2004 roku zdobył nagrodę Prezydenta Miasta Dąbrowa Górnicza mgr. Jerzego Talkowskiego za osiągnięcia w dziedzinie kultury.

Szereg esejów i recenzji o jego twórczości ukazało się na łamach prasy literackiej: i in. Za swoją twórczość otrzymał m.in. Laur Umiejętności i Kompetencji. Fraszki Wierzchowskiego zostały zamieszczone w antologii klasyków polskiej fraszki pt. Józefa Bułatowicza (2005), a także w (2007).

Nadawany jest też tytuł za twórczy wkład w rozwój idei monarchistycznej, analogicznie jak tytuł Doktora Kościoła w Kościele Rzymsko-Katolickim. Tytułu tego nie należy utożsamiać ze stopniem naukowym doktora, ani z honorowym tytułem .

Wierzchowski uzyskał także Wielką Wstęgę Orderu Świętego Stanisława z Gwiazdą "za zasługi w działalności społecznej i humanitarnej" od tzw. Kapituły Suwerennego Orderu Świętego Stanisława w Polsce przewodzonej przez Wielkiego Mistrza Orderu Juliusza Nowinę-Sokolnickiego. Leszek Wierzchowski jest drugim (po Janie Pawle II) Polakiem, który został uhonorowany przez Igora Żuka Orderem Króla Daniły Halickiego (14 września 2003 w Pałacu Potockich we Lwowie). 8 września 2006 r. podczas Zjazdu Delegatów PRM w Krakowie został mianowany Generał-majorem przez International Union of Cossacks.

(2002), (II wydanie – 2003) (2003), (II wydanie – grudzień 2013) (2004) (2009), (II wydanie - grudzień 2014) (2011)